Måned: marts 2021

Røðan sum Petur Simonsen helt á 75 ára degnum hjá ÍF.

Heilsan til ÍF á 75 ára stovningardegnum
1946 – 25. mars – 2021

“Besti mátin at spáa um ella ávirka framtíðina, er at gera sítt til at skapa hana!” Hetta skal Abraham Lincoln, gamli, hava sagt í síni tíð.

Neyvan kendu tey, sum stovnaðu ÍF og seinni fóru undir at byggja fótbóltsvøllin her í Fløtugerði, nakað til hesi orðini. Men kortini var tað júst hesin hugburðurin, sum eyðkendi tey. Tey vistu, at um børn og ung skuldu trívast í bygdini, var neyðugt at skapa hóskandi ítróttaligar karmar. Karmar, har ungdómurin kundi mennast í spæli og venjing og í sunnari kapping við aðrar ungdómar.
Um tey eisini høvdu ein dreym um eitt meistaraheitið einaferð í framtíðini, skal vera ósagt!
**
Men tá Hans Erland í Brekkunum, dómari, floytaði seinasta bríkslið í dystinum millum ÍF og B36, sunnudagin 30. september 1979, gjørdist dreymur til veruleika.
Hetta hendi, tí at tað vóru onnur sum bygdu víðari á tað grund, sum tey, sum gingu undan, løgdu.
So við og við varð lagt aftrat, og tá rætta løtan var har, varð nógv lagt fyri at røkka ultimativa málinum.
Og tað eydnaðist!
Tað, sum tóktist ógjørligt, vísti seg kortini at vera gjørligt!
ÍF bleiv Føroyameistari! Og føroysk fótbóltssøga varð skrivað! – Enntá sjálvt stovningarárið hjá FSF.
At ÍF-kvinnurnar gjørdust meistarar í 1991, er eisini ein sólskinssøga, sum tó ikki verður umrødd beinleiðis í hesum sambandi. Men tað er sjálvsagt og gleðiligt, at tann stjørnan eisini er á 75-ára búmerkisskjøldrinum.
**
Í hesum tíðarskeiðinum, frá tí at byrjað varð at spæla fótbólt á sandinum niðri við Gjógvará tíðliga í farnu øld, til hendan sunnudagin í september í 1979 uppi í Fløtugerði, tá ÌF gerst føroyameistari, liggur ivaleyst ein spennandi og áhugaverd søga. Ein søga, sum eg sjálvur bert havi skava eitt sindur í.
Sjálvsagt fyrst og fremst søgan um vøllin. Men eisini eitt nú søgan um, tá stríputu blá-hvítu troyggjurnar blivu Dannebrog littar – reyðar troyggjur og hvítar brøkur. Ella tá nýggja búmerkið sá dagsins ljós. Um handbóltin, kappróðurin og flogbóltin. Og um Varmakelduna. Um ítróttarhøllina, sum ætlanin var at byggja í 1965, har sum barnagarðurin nú er, men sum bleiv til ÍF-húsið frá 1966. Ella tá vøllurin varð breiðkaður og longdur í 1979. Og so søguna um Fuglafjarðar Bóltfelag, sum varð stovnað í februar 1938. – Ja, har er nokk at taka av.
Men vónandi verður annað høvið seinni, har varpað verður ljós á: “ÍF – í søgu og myndum”.
**
Tað, at ÍF gjørdist føroyameistari, skakaði siðvanda føroyska fótbóltsheimin og var við til at broyta “fótbóltsføroyar”!
Hesi 37 árini, frá 1942-79, har spælt hevði verið um meistaraheitið í fótbólti, vóru tey 15 endaði í Klaksvík, 15 í Havnini, 5 á Tvøroyri og eitt í Sørvági.
Men nú trein Eysturoyggin rættiliga inn á føroyska fótbóltspallin. Tað vísa hagtølini eisini! Tí síðani okkara tíðarrokning, sum onkur skemtandi argar fuglfirðingar við, og til dagin í dag, eru, um vit rokna EB/Streym uppí, nærum ein triðingur av meistaraheitunum endaði í Eysturoynni. – Og til stórt rós fyri grannarnar uttanfyri Varmakeldueiðið, so eiga teir meir enn helmingin av hesum.

Vit – bæði fuglfirðingar, eysturoyingar og allar “fótbóltsføroyar” – kunnu tosa um eina tíð áðrenn og aftaná 1979.
Tey í gáseygum “nýggju” feløgini í Eysturoynni, høvdu seinastu árini miðvíst fyrireika seg til at taka kappingina upp við meira siðvandu feløgini. Vallir vóru bygdir, venjarar settir, og dentur varð lagdur á at menna egnar leikarar.
Sum nevnt, so sást hetta aftur í landskappingini. Men skjótt sást tað eisini aftur í úttøkunum til landsliðini. Knapt helvtin av teimum, sum eru úttiknir til A-landsliðið hjá monnum frá 1988 til 2020, hava slitið sínar barnaskógvar í hesum í gáseygum “nýggju” feløgunum, íroknað B71, VB og feløgini í Vágunum.

Føroyakortið broytist! Og “fótbóltsføroyar” vuksu munandi – til umleið aldamótið!
**
Men hvussu er støðan so í dag? Hvussu sær framtíðin út? Hvørjar eru avbjóðingarnar? Og hvørjir eru møguleikarnir?
Eg havi ikki eitt einfalt svar. Og tað finst neyvan heldur!
Men rákið seinnu árini hevur verið, at tey “stóru” gerast størri. Og at nøkur av teimum “smáu” leggja saman fyri at gerast størri í strembanini eftir at megna kappingina betri!
Málið hjá teimum flestu man framvegis vera at gerast meistari. Í øðrum lagi, at náa einum medalju plássi. Sjálvsagt tí, at heiðurin ella tignin er so grundleggjandi í øllum ítróttarkappingum. Men tað er onki yvir at dylja, at tað, sum fylgir við heiðrinum, telur ikki minni – evropeisku pengarnir!!

Vit kunnu seta okkum spurningin, um hvussu verður kappingini yvir tíð millum feløg, har fyritreytirnar eru so ymiskar? Eitt nú, at eitt felag kanska hevur 4-5 ferðir so nógvar krónur at ráða yvir sum tað, tað kappast við! – Ikki vegna stødd. Kanska heldur ikki vegna betri fíggjarligt skynsemi. Men vegna evropeiskar pengar?

Og er tað fremjandi fyri kappingina, at allir potentiellir landsliðsleikarar í heimligu kappingini savnast í 3-4 feløgum? Eisini teir leikararnir, sum hava slitið sínar barna- og ungdómsskógvar í “smærru” feløgunum?
Hvussu kemur tað yvir tíð at ávirka hugin at menna ungar leikarar? Og kann tað henda, at “fótbóltsføroyar” aftur fara at tódna?

Spurningarnir eru nógvir, og svarini helst enn fleiri og fløktari. Men tað er kortini neyðugt hjá føroyskum fótbólti støðugt at meta um, at seta spurningarnar og at gera status. Eisini til 75 ára haldið hjá ÍF!

Sum av-fuglfirðingur í 30 ár kenni eg ikki gerandisdagin hjá ÍF so væl, hóast fjeppari og ein, sum fylgir rættiliga væl við hvussu gongst tí felagnum, sum liggur hjartanum næst.
Men skal eg gera ein status fyri ÍF, nú felagið rundar tey 75, so er tað mín fatan, at felagið seinnu árini hevur verið meira miðvíst og hevur lagt størri orku í barna- og ungdómsfótbóltin enn onkuntíð fyrr. Eisini á kvinnusíðuni. Hetta er sera umráðandi, og nakað vit øll eiga at fegnast um. Og nú sum fyrr, er tað eitt sera stórt aktiv fyri bygdina – fyri trivnaðin og menningina hjá teimum ungu.
Eisini sær tað út til, at besta liðið hjá monnum aftur er við at stabilisera seg. Í løtuni á einum 2. plássi! Og tað er sera flott!
Harumframt eru umstøðurnar við vøllin frálíkar – ikki minst við nýggja og snotiliga húsinum.
Og tað, at ÍF-leikarar aftur eru at síggja á U-landsliðunum, er sanniliga eitt gott tekin!
**
“Hvat minnist tú best frá fótbóltinum? “ Fekk hendan spurningin fyri tíð síðani.
Tað tók ikki langa tíð at hugsa meg um. Svarið var nøkulunda hetta:
“Sum fuglfirðingur, sum fyrrverandi leikari, venjari og ikki minst sum formaður í ÍF frá 1978-82, stendur meistaraheitið í 1979 sera klárt í minninum.
Tað er so ómetaliga nógv, sum gekk upp í eina hægri eind hetta árið. Ella kanska rættari sagt hesi árini!
Samanumtikið kunnu vit siga, at røttu persónarnir vóru á rætta staðnum til røttu tíðina. Her hugsi eg m.a. um leikarar, venjara og leiðslu. Men ikki minst hugsi eg um allar eldsálirnar, sum høvdu slóða fyri. Og um alla bygdina – einstaklingar, myndugleikar, fyritøkur og vinnulív – sum stóðu saman um felagið.
Tá upplivdi eg tað sum at leiðreglan hjá allari bygdini var hendan: “Spyr ikki um hvat (landið) ÍF kann gera fyri teg, men hvat tú kanst gera fyri (landið) ÍF.”
Her var eitt samanhald og ein vilji til at hjálpa og stuðla, sum eg unni øllum tykkum at uppliva, sum standa við endaligu ábyrgdini av felagnum!
Við slíkari undirtøku eri eg ikki bangin fyri næstu 75 árunum hjá ÍF – við ella uttan evropeiskar pengar!

At enda: tað er vert at festa seg við, at orðini, vit byrjaðu við, framvegis eru líka sonn sum fyri 75 árum síðani – tey eru at: “Besti mátin at (spáa um ella) ávirka framtíðina, er at gera sítt til at skapa hana!”

Hjartaliga, hjartaliga til lukku við stóra degnum og blíðan byr!

Røðan hjá Jóan Paula, høvuðsungdomsvenjari, á 75 ára degum hjá ÍF.

Bjartskygni myndar Ítróttarfelag Fuglafjarðar

Tað er ikki við sørt av stoltleika, at vit í dag, 25. mars 2021, kunnu staðfesta, at bjartskygni myndar Ítróttarfelag Fuglafjarðar.

Í føroyskum fótbóltshøpi er fótbóltsspælið í Fuglafirði elligamalt. Í stórthundrað ár, í 120 ár, hava fuglfirðingar spælt fótbólt, men vit mugu fram til 25. mars 1946, áðrenn felagið verður skipað, sum vit kenna tað í dag.

Hóast eiðismenn vóru fyrr til at stovna fótbóltsfelag, so vóru fuglfirðingar undangongumenn, tá ið teir tóku av avbjóðingini í landsins bestu fótbóltsdeild í 1971. 1970-árini gjørdust eisini glæstriskeiðið hjá felagnum, tá vit hugsa um mannfólkafótbólt. Í 1970 vunnu unglingar steypakappingina, sonevndu Víkingastandmyndina og í 1975 vunnu unglingar FM umframt, at dreingjaliðið stóð seg sera væl. Her mundi grundarlagið liggja undir FM heitinum í bestu deildini í 1979.

Í 1980-árunum komu kvinnurnar av álvara við. ÍF hevði tríggjar kvinnur á fyrsta føroyska landsliðnum í 1986 og 5-ár seinni, í 1991, stóðu tær eisini ovast á trónuni við einum gullheiðursmerki um hálsin.

2013 gjørdist eitt skiftisár. Menninir endaðu 2. árið á rað á 2. plássi. Nøkur ár frammanundan høvdu teir eisini staðið í steypafinaluni, tó uttan at vinna. Kvinnurnar endaðu miðskeiðis í landskappingini, men taptu steypafinaluna. Verri var tað, at kvinnurnar noyddust at leggja saman, fyrst við Víkingi og síðani B68. Menninir hava síðani vent niðri í næstbestu deildini.

Í dag eru kvinnurnar komnar aftur og hava átikið sær stóran leiklut í felagsskapinum. Bæði í starvsnevndini og í ungdómsnevndini eru tær virknar umframt, at lið er meldað til hjá 1. deild kvinnum. Menninir hava fingið eina góða byrjan í landskappingini og trívast væl saman. Vit hava fingið eitt spildurnýtt felagshús, sum limirnir hava tikið væl ímóti.

Í ungdómsdeildini kunnu vit fegnast um, at vit hava meldað lið til í øllum deildum. Vit hava leikarar rundan um øll landsliðini. Vit eru farin ígongd við fótbólt fyri børn undir skúlaaldur. Vit venja meira, vit venja longri hvørja venjing og vit venja mestsum alt árið, eisini innandura. Fremst av øllum kunnu vit tó fegnast um, at ungir fuglfirðingar eru raskir til at spæla fótbólt, ja, so raskir, at bara Víkingur í prosentstigum fær fleiri at spæla fótbólt í Føroyum. Jú, framtíðin hjá fuglfirðingum, tá talan er um fótbóltsspæl er sanniliga bjartskygd! Má ÍF vera lív lagað langt fram í tíðina! Til lukku ÍF á 75-ára degnum og takk fyri!

75 ára hátíðarhaldi á vøllinum i Fløtugerði 25 mars

🔴⚪️ ⚪️🔴
HÓSDAGIN 25. MARS frá kl. 16.30 – 18.30

75 ára hátíðarhaldi á vøllinum i Fløtugerði

SKRÁ⬇️

VÆLKOMIN – formaðurin sigur nøkur orð

Sangur við Eyðun og Mariu🎤🎼

Kaffi, køkur og kaffi🍰☕️

Sunkist og okkurt søtt til børnini🥤

Røður

Sangur við Eyðun og Mariu

Røður

Ein avdúking, kvinnufótbóltinum í bygdini at frama

Sangur

Áðrenn vit fara heim, hevur felagið eina seinastu avdúking.

ÍF 75 ár

Hósdagin 25. mars 2021 eru 75 ár síðani Fuglafjarðar Ítróttarfelag varð stovnað.
Dagurin verður hildin á vøllinum í Fløtugerði hendan hósdagin frá klokkan 16:30 – 18:30.
Á skránni eru røður, tónleikaframførslur og rundvísing í nýggja og stásiliga ÍF-húsinum. Og okkurt verður eisini til góman – bæði til tey vaksnu og til børnini.

Navnið, Fuglafjarðar Ítróttarfelag, bleiv broytt til Ítróttarfelag Fuglafjarðar í áttati-árunum. Hetta varð gjørt fyri, at betur samsvar skuldi verða við stuttstavingina ÍF, sum kortini hevði verið brúkt øll árini.

Men ítróttur, ikki minst fótbóltur, hevur sjálvsagt verið íðkaður í bygdini langt áðrenn stovningardagin hjá ÍF, 25. mars 1946. Og eitt nú vísa skjøl, at “Fuglafjarðar Bóltfelag” varð stovnað í februar í 1938. Helst hevur Annar Heimsbardagi gjørt sítt til, at bóltfelagnum ikki varð lív lagað.

Stóra takið hjá øllum, bæði áðrenn nakað felag varð stovnað, og hjá teimum sum vóru við at til stovna Fuglafjarðar Bóltfelag og seinni Ítróttarfelag Fuglafjarðar, var at fáa ein fótbóltsvøll í bygdini. Við ágrýtni, miðvísum arbeiði og góðum samstarvi millum ítróttina og myndugleikarnar í bygdini eydnaðist hetta. Og í 1956 var komið so langt við arbeiðinum, at ungdómar kundu fara frá sildatunnunum á kaiini og niðan á vøllinum í Fløtugerði at venja og spæla dystir – bæði fótbólt og handbólt.

Umstøðurnar í Fløtugerði eru aðrar í dag enn tær vóru fyri 65 árum síðani. Bert fyri at nevna okkurt: hesi árini er vøllurin vaksin munandi, graslíki er lagt á, og eitt tíðarhóskandi og snotiligt hús er tikið í brúk. Men krøvini til felagið, nevnd, leikarar, venjarar v.m. eru eisini munandi broytt og økt hesi árini.

Tað er helst ikki ov nógv sagt, at ÍF, so ella so, hevur verið ímyndin av ítróttini í bygdini. Og m.a. kappróðurin og flogbólturin eru “børn” hjá ÍF, sum myndaliga talað eru flutt út, og hava sett føtur undir egið borð. Og hóast hondbólturin ikki er sjónligur í bygdini í dag, so var hann ein týðandi ítróttargrein í felagnum heilt fram til 1966.

Men nú er so Ítróttarfelag Fuglafjarðar, ÍF, 75 ár.
Og tað fara vit at hátíðarhalda. Fyrsta løtan verður nú hósdagin 25. mars 2021 klokkan 16:30 á vøllinum í Fløtugerði.

Verið hjartaliga vælkomin – fuglfirðingar og ítróttarvinir kring landið.

Jóhann, Emil og Líggjas úttiknir til U19 landsliðið

U19 landsliðsvenjararin, Sigfríður S. Clementsen, hevur sent boð eftir 16-ára gamla Jóhann J. Højbro, 17-ára gamla Emil W. Joensen og 17-ára gamla Líggjas Heðinsson til U19 venjingarlegu í Tórshavn tann 26. og 27. mars. Hetta er ein upptakt til landsdystirnar sum vera leiktir seinni í ár, har landsliðsvenjararin sleppur at fyrireika seg saman við teimum 27 leikarunum sum eru úttiknir á hesum sinni.

Vit í ÍF gleðast um at Jóhann, Emil og Líggjas eru úttiknir og ynskja teimum bestu eydnu við venjingarleguni.

Hart arbeiði gevur úrslit og nú er ÍF umboðað við 4 leikarum á U21 og á U19, tað vísur at felagið ger nógv rætt 💪🔴⚪️

Á Hólmanum á Eiði

Fyrsti dysturin í bestu deildini varð spældur á Eiði.

Nógv fólk var til dystin frá báðum síðum, og huglagið var gott á fólki.
Dystirnir millum hesi bæði liðini, hava aloftast verið rættiliga javnir, og tað var eisini væntað hesaferð – og so varð.
Javnt leikaði á, og bæði liðini høvdu fleiri møguleikar at fáa mál, men tað síðsta vantaði í hvørja ferð.
Tá ið 40 minuttir vóru spældir, fekk ÍF fyrsta málið. Tað var Steinbjørn Jacobsen, sum skallaði bóltin inn í málið, har Uros stóð, sum hegnisliga skallaði bóltin í málið. Eitt vakurt mál.
EB/Streymur hevði eisini møguleikar at fáa mál, men at fáa bóltin í meskarnar, megnaðu teir ikki.
Málmaðurin Jákup N. var stinnur í málinum, og hevði mangar góðar bjargingar. Men so einaferð bragdaði tað hjá EB/Streymi at seta bóltin í málið, so støðan gjørdist 1-1.
Ikki fyri at taka nakra frá EB/Streymi, men fuglfirðingar mistóku seg so dyggiliga í verjuni og snøgt sagt “foreraðu” EB/Streymi næsta málið. Slíkt eigur ikki at koma fyri.
Í síðstu løtu fekk EB/Streymur brotsspark, ið endaði langt omanfyri málið
Tá varð frøin á fuglfirðingum stór.
Fuglfirðingar gjørdu nakrar útskiftingar, ið ikki vóru serliga væl gjøgnumhugsaðar. Frægi og skilagóði miðvallarspælarin Sámal, varð tikin út, og samanspælið á miðvøllinum viknaði og gjørdist ongantíð tað sama aftur.
Bæði liðini gjørdu nógv mistøk í hesum fyrsta dystinum, sum ikki er so løgið, tí nógvir nýggir spælarar vóru á vøllinum, ið skulu skúlast og samskipast.
Verður tikið samanum, so kunnu vit siga, at ein javnleikur var eitt rættvíst úrslit.

Signar á Brúnni hevur skrivað