Forfatter: Palli Vang

Røðan hjá Signar á Brúnni á 75 ára degnum hjá ÍF

Menniskjan livir ikki av breyði eina. Øll tráa vit eftir at gera nakað annað, enn tað sum er okkara dagliga yrki. Vit tráa eftir at koma saman við øðrum og uppliva nakað, ið er øðrvísi – bæði til gaman og álvara. Eitt av hesum vali er ítróttin.

Ítróttin mennist
Ítróttin hevur ment seg ótrúliga nógv í Føroyum tey seinastu árini, og okkara partur í Fuglafirði hevur ikki ligið eftir.
Rættiliga tíðliga fóru fuglfirðingar oman á Sand at sparka bólt. Sandurin var so nógvar ferðir størri, enn hann er í dag. Tað var einki óvanligt, tá ið fjøra var, at spælt varð oman og niðan..

Sandurin minkar
So komu árini, tá ið húsabyggingin tók dik á seg og stoypast skuldi at farið varð oman á Sand eftir sandi, og tað gingu ikki so mong ár, so varð Sandurin ov lítil at spæla á.
Seinni varð farið norður á kaiina at spæla, og tað riggaði rímuliga væl, men ávísir trupulleikar vóru, m.a. tá ið bólturin endaði á sjónum, og farast skuldi við báti eftir bóltinum.
Vinnulívið mentist í bygdini, og tá ið meginparturin av kaiini skuldi brúkast av tí, so mátti fótbólturin víkja, tí kaiøkið var ætlað vinnulívinum.

Nógvar eldsálir.
Nógvar eldsálir savnaðust fyri at umrøða, hvat nú skuldi gerast. Allar vóru tær samdar um, at nýggjur fótbóltsvøllur skuldi gerast, men hvar hann skuldi vera, vóru ikki øll á einum máli um.
Í 1939 vóru tað røddir, ið mæltu til at gera vøllin Vesturi í Dal, har var slætt og vakurt, og ein vøllur á slíkum slættlendi gjørdist munandi bíligari, enn at byggja hann í bygdini, ið onnur hildu vera tann betra loysnin.
Tíbetur varð ætlanin um at byggja Vesturi í Dal slept, og semja varð um, at hann skuldi gerast á Skarðsáryggi. Tá ið eg sigi tíbetur, so er tað tí, at dalurin er so avbera vakur, fríðkaður við Gjógvará og einum ríkum fuglalívi, og nógv eru tey, ið njóta hesa stórbæru náttúru.

Hvussu skuldi arbeiðið fíggjast ?
Farið varð undir at savna pening, og tað gekst rættiliga væl, fuglfirðingar stuðlaðu ætlanini væl.
Dánial J. Eliasen, Pól Andreas Vørðhamar og Georg Jacobsen, ið høvdu sitið í fyrstu nevnd ÍF´s, vóru millum dyggu stuðlarnar.
Í dag er skriv til skjals, sum er undirskrivað av Ismari Joensen og Sigurdi Petersen, vanliga nevndur Sigurd lærarin, har søkt verður um stuðul frá kommununi at gera fótbóltsvøll.
Hóast kommunan ikki hevði so nógv at taka av, so varð umsóknin gingin á møti.

So verður byrjað.
Í 1940 fóru menn til verka við Lutherius Joensen á odda. Amboðini vóru so sum so, spakar, eyrrakarar. krákunev. jarnbrot, trillubørur og ein stórur lyftikrani.
Í 1946 kom Hjalgrím Janusarson, ættaðu úr Húsavík til Fuglafjarðar at hjálpa til við hesi stóru verkætlan. Hann hevði fingið sær útbúgving í Danmark, og bleiv ein dyggur stuðul í arbeiðnum.

Eitt ótrúligt arbeiði
Mangan tá ið eg gangi á Traðarvegnum og síggi grótlaðingina hjá teimum gomlu, sum nú allir eru farnir hiðani, so gerist eg bara meira og meira ovfarin og spyrjandi, hvussu hesir menn hava megnað eina so stóra uppgávu við teimum amboðum, ið tá vóru til taks.
Hvør steinur varð høgdur til, so laðingin gjørdist vøkur – og tað bleiv hon, ja eftir mínum tykki eitt satt prýði í bygdini.
Hugsið tykkum til, hvussu tað hevði sæð út, um betong varð nýtt ístaðin ?

Arbeiðið liðugt í 1956
Byggingin, sum byrjaði í 1940 bleiv liðug í 1956 – við øðrum orðum, tað tók 16 ár at gera vøllin lidnan. Fyrsta sparkið á nýggja vøllinum gjørdi Lutherus, tá vøllurin varð alment tikin í nýtslu.

Nógv er gjørt
Nógv er gjørt síðani fyri at betra um ítróttarumstøðurnar.
Í 1979 vaks kommunan vøllin og í 1987 varð graslíki lagt á.
Í sekstiárunum varð ítróttarhús bygt við vøllin
Mikkjal Jacobseb hjá Sáru og Edvard við Gjógvará teknaði húsið, ið var bæði snøgt og tíðarhóskandi.
Húsið varð eisini nýtt av skúlanum í mong ár, so tað hevur tænt fyri sítt breyð, men megnaði ikki meira , tí ellin var farin at síggjast á húsinum. Avrátt var, at taka húsið niður og byggja nýtt ístaðin,

Nýtt hús verður bygt.
Nýggja ítróttarhúsið gjørdist veruleiki, nú felagið er 75 ára gamalt – ikki hissini føðingardagsgáva.
Húsið er vakurt og væl innrættað og fellur væl inn í landslagið,
eitt byggilistarligt avrik.
Byggifrøðingarnir Henning Olsen frá Gøtugjógv og Klæmint Olsen úr Norðragøtu hava teknað húsið.
Staðið fyri arbeiðnum hevur Heildarverk, ið Torfinn Nón og Jan Mohr eiga. Felagið er kent fyri sín dugnaskap.
Jú, sannilika er nógv gjørt fyri okkara børn,umgdóm og eldri, tí nógvir nýggir møguleikar eru skaptir við hesi íløgu.

Fyrsta nevndin skipað
Sambært “Brot úr Fuglafjarðar søgu”, var fyrsta nevndin hjá ÍF skipað í 1946 við Herluf Berthelsen sum formanni, og hinir limirnir vóru Pól Jacob Hansen, Obert Eliasen, Sofus Eliasen og Martin Johannesen.
Men vit skulu eisini hava í huga, sum longu nevnt, at nevnd hevur verið undan hesi.

Út um eingjargarðar.
Vøllurin hevur verið nógv nýttur. Ta ljósu tíðina av árinum eru børn og ungdómur á vøllinum, so at siga alt samdøgrið.
Vit spældu móti grannaliðunum, og EB -liðið minnist eg eina best, og tað gjørdist eitt serligt vinalag millum bygdirnar Eiði og Fuglafjørð.
Í 6o – unum sluppu vit út um eingajargarðar at spæla, ja heilt til Íslands. Tríggjar ferðir vitjaðu vit Selfoss og spældu aðrastaðir eisini, og vit stóðu einki aftanfyri íslendingar.
Selfoss vitjaðu okkum eisini tríggjar ferðir, og vinalagið millum hesar bygdir/býir var avbera gott.
Tað sum eg minnist serliga væl, var tannn góði stemningurin,ið var í ferðalagnum.

Fóru og komu við Ólav Halga.
Ta einu ferðina sluppu vit yvir til Íslands og heimaftur við Ólav Halga. Heimferðina minnist eg allarbest. Veðrið var av tí allarbesta, sólin skein og part av degnum lógu vit og sólaðu okkum á dekkinum og tað saman við fuglafjarðar skemti kundi ikki verða betri.
Jákup Oluf á Lakjuni var skipari og Tórfríður Abrahamsen var stýrimaður. Motorpassarar vóru Pól Jóhan Midjord og Sivard Midjord,vanliga nevndur Sivard á Høvdanum. Vit vóru í góðum hondum, og manningin øll var bæði fryntlig og fyrikomandi í allar mátar.

Formaður felagsins Hjalmar í Tøðuni.
Hjalmar í Tøðuni var við á ferðini. Hann dugdi íslendskt, tí hann hevði arbeitt í Íslandi. Kann ikki lata vera við at draga henda mannin fram, tí hann var ein eldsál, ið brúkti alla sína frítíð til ítróttin, serliga fótbólt og fekk nógv av skafti og góð úrslit.
Kona hansara Helma, var honum ein dyggur stuðul.

Ítróttarhøllin á Kambsdali.
Í 1982 varð ítróttarhøllin bygd á Kambsdali.
Aftur her vóru tað eldsálir, ið komu við hugskotinum um at samstarvs við grannakommunurnar og loysa uppgávuna í felag.
Peningur varð savnaður inn við ymiskum tiltøkum, ið gjørdi sítt til, at kommunurnar tóku undir við ætlanini.
So varð farið í gongd.Høllin varð tikin í nýtslu í 1983.Nýggir møguleikar vórðu skaptir fyri øðrum ítróttargreinum – og møguleikarnir vórðu nýttir til fulnar.
Flogbólturin varð nú fluttur úr fimleikahøllini út í stóru høllina á Kambsdali. Í dag ligga vit á ovastu rók í Flogbólti. Innandura fótbóltur verður spældur har,og umstøðurnar eru so nógvar ferðir betri enn framanundan.

Nógv góð úrslit.
Fuglfirðingar hava fingið nógv góð úrslit í fleiri ítróttargreinum.
Vit fóru upp í bestu deildina í fótbólti í 1971. Vit vistu tá, at tað fór at ganga ein tíð, áðrenn vit kundu teljast millum tey sterkast liðini, men vit vistu, at teir sum fóru at manna liðið seinni, fóru at gera vart við seg.
Av teimum, iå mannaðu 1971 liðið eru tríggir farnir hiðani: Birgir Thomsen, Hans Cederius Joensen og Sam Jacobsen – allir fyrimyndarligir ítróttarmenn.

Í 1975 bleiv bleiv unglingadeildin í fótbólti føroyameistarar og í 1979 blivu vit føroyameistarar í bestu deildini.

Ì mong ár spældu kvinnurnar hondbólt. Fyrstu tíðina norðuri á kaiini.

Í 1962 og 63 vóru kvinnurnar í 2. deild føroyameistarar.
Mannfólkahondbóltur var eisini, og eisini har gekk væl.
Eldsálin Petur Sigurd Rasmussen gekk á odda.
Kvinnufótbóltur var eisini, og eisini tað megnaðu vit og fingu góð úrslit.

Hvør kennir ikki navnið Erla Kongsdóttir ?
Tað er ikki hon sum siglir millim Havnina og Nólsoynna, men Erla Kongsdóttir, ið er mannað við fuglafjarðar kvinnum, ið vinna so at siga allar róðrar
Í 1967 og 68 vann okkara 10-mannafar Fuglfirðingur føroyameistaraskapin

Tað allarbesta.
Sanniliga hava vit fingið góðar karmar at arbeiða undir, og tað fegnast vit øll um. Men tað sum gleðir meg allarmest er, at vit í dag hava eitt so virkið felag, sum m.a. leggur alstóran dent á barna – og ungdómsarbeiðið og har øll sleppa at taka lut og gleðast saman.
Kendur rithøvundur skrivaði soleiðis: Framburður – hvat er tað ?
At vit kunne koyra skjótari á vegunum ?
Nei, framburður er neyðuga hvíld fyri likamið og neyðuga ró fyri sálina.
ÍF Hevur alt tað eg minnist lagt dent á trivnað – vid øðrum orðum skapt framburð í heimbygdini. Tøkk eiga tit fyri tað og hjartaliga til lukku !
Við serbarnar Philip og Urozvil eg bera hesa heilsan: Dobro dosli u Fuglafjørð.

Signar á Brúnni

Dómarahópurin veksur

  • FSF hevur skipað fyri fleiri dómaraskeiðum. Skeiðini vóru “FSF dómarin” ið er eitt grundskeið. Síðani kann ein taka eitt C-dómaraskeið, krav fyri at taka hettar skeiðið, er at man hevur “FSF dómarin” B-dómaraskeið bleiv eisini hildi, krav fyri at taka hettar skeiðið er, at man hevur C-dómaraskeið.

Vit eru glað fyri, at vit kundu senda 5 fólk á skeið og teir ið fingu prógv vóru:

Luttakarar á skeiðnum “FSF Dómarin”

Sverri Ellingsgaard

Rógvi á Lakjuni

Jóhan Eliasen

Høgni Madsen

Luttakararnir á B-skeiðinum

Gunnar Christiansen

Jonn Sólheim Thomsen

Høvuðsvenjarin longt sáttmálan

Felagið hevur seinastu tíðina arbeitt við at seta langtíðarmál fyri felagið, so ungdómsdeildin, kvinnudeildin og mannfólkadeildin koma í eina fasta legu, har felagið fær ein reyðan tráð at arbeiða eftir og fær sett sær langtíðarmál. Høvuðsvenjarin hjá Betri Monnum er ein sera týdningarmikil partur av hesum arbeiðnum, so alt felagið er ein sterk eind, sum arbeiðir saman um felags mál. 37-ára gamli lokali høvuðsvenjarin, Ólavur Larsen, hevur verið venjari í ymsum aldursbólkum og hjá báðum kynum í ÍF næstan óavbrotið síðani 2002, so hann kennir væl felagið og hevur upparbeitt sær nógvar royndir sum venjari seinastu 20 árini, hóast sín unga aldur. Í 2018 fór hann í undir UEFA A-venjaraútbúgvingina og í desember 2020 var útbúgvingin lokin. Nevndin hevur havt ein góðan dialog við Ólav og eru væl nøgd við tað arbeiði, ið er lagt fyri dagin. Tískil var tað ikki eitt torført val hjá nevndini at longja um samstarvið, og tí skal hervið kunngerast, at nýggjur fulltíðar sáttmáli er undirskrivaður við høvuðsvenjaran, Ólav Larsen, sum er galdandi fyri kappingarárini 2021 og 2022. Ólavur kemur eisini at røkja aðrar uppgávur í felagnum aftrat uppgávuni sum høvuðsvenjari. Eftir at sáttmálin var undirskrivaður í dag, segði Ólavur í stuttari viðmerking, at hann var væl nøgdur við samstarvið og vónaði at kunna halda áfram við at flyta felagið rættan vegin fram, í tøttum samstarvið við nevnd, venjarar, hjálparfólk og trúgvu ÍF fjeppararnar. Eisini segði hann, at avgerðin at forleingja var løtt at taka, tí samansetingin av sterka toyminum rundanum besta liðið er sera gott og jaligi hugburðurin í hópinum ger, at tað er stuttligt og spennandi at fara til arbeiðis hvønn tann einasta dag.

Vit gleðast um avtaluna og ynskja Ólavi bestu eydnu í starvinum.

Røðan sum Petur Simonsen helt á 75 ára degnum hjá ÍF.

Heilsan til ÍF á 75 ára stovningardegnum
1946 – 25. mars – 2021

“Besti mátin at spáa um ella ávirka framtíðina, er at gera sítt til at skapa hana!” Hetta skal Abraham Lincoln, gamli, hava sagt í síni tíð.

Neyvan kendu tey, sum stovnaðu ÍF og seinni fóru undir at byggja fótbóltsvøllin her í Fløtugerði, nakað til hesi orðini. Men kortini var tað júst hesin hugburðurin, sum eyðkendi tey. Tey vistu, at um børn og ung skuldu trívast í bygdini, var neyðugt at skapa hóskandi ítróttaligar karmar. Karmar, har ungdómurin kundi mennast í spæli og venjing og í sunnari kapping við aðrar ungdómar.
Um tey eisini høvdu ein dreym um eitt meistaraheitið einaferð í framtíðini, skal vera ósagt!
**
Men tá Hans Erland í Brekkunum, dómari, floytaði seinasta bríkslið í dystinum millum ÍF og B36, sunnudagin 30. september 1979, gjørdist dreymur til veruleika.
Hetta hendi, tí at tað vóru onnur sum bygdu víðari á tað grund, sum tey, sum gingu undan, løgdu.
So við og við varð lagt aftrat, og tá rætta løtan var har, varð nógv lagt fyri at røkka ultimativa málinum.
Og tað eydnaðist!
Tað, sum tóktist ógjørligt, vísti seg kortini at vera gjørligt!
ÍF bleiv Føroyameistari! Og føroysk fótbóltssøga varð skrivað! – Enntá sjálvt stovningarárið hjá FSF.
At ÍF-kvinnurnar gjørdust meistarar í 1991, er eisini ein sólskinssøga, sum tó ikki verður umrødd beinleiðis í hesum sambandi. Men tað er sjálvsagt og gleðiligt, at tann stjørnan eisini er á 75-ára búmerkisskjøldrinum.
**
Í hesum tíðarskeiðinum, frá tí at byrjað varð at spæla fótbólt á sandinum niðri við Gjógvará tíðliga í farnu øld, til hendan sunnudagin í september í 1979 uppi í Fløtugerði, tá ÌF gerst føroyameistari, liggur ivaleyst ein spennandi og áhugaverd søga. Ein søga, sum eg sjálvur bert havi skava eitt sindur í.
Sjálvsagt fyrst og fremst søgan um vøllin. Men eisini eitt nú søgan um, tá stríputu blá-hvítu troyggjurnar blivu Dannebrog littar – reyðar troyggjur og hvítar brøkur. Ella tá nýggja búmerkið sá dagsins ljós. Um handbóltin, kappróðurin og flogbóltin. Og um Varmakelduna. Um ítróttarhøllina, sum ætlanin var at byggja í 1965, har sum barnagarðurin nú er, men sum bleiv til ÍF-húsið frá 1966. Ella tá vøllurin varð breiðkaður og longdur í 1979. Og so søguna um Fuglafjarðar Bóltfelag, sum varð stovnað í februar 1938. – Ja, har er nokk at taka av.
Men vónandi verður annað høvið seinni, har varpað verður ljós á: “ÍF – í søgu og myndum”.
**
Tað, at ÍF gjørdist føroyameistari, skakaði siðvanda føroyska fótbóltsheimin og var við til at broyta “fótbóltsføroyar”!
Hesi 37 árini, frá 1942-79, har spælt hevði verið um meistaraheitið í fótbólti, vóru tey 15 endaði í Klaksvík, 15 í Havnini, 5 á Tvøroyri og eitt í Sørvági.
Men nú trein Eysturoyggin rættiliga inn á føroyska fótbóltspallin. Tað vísa hagtølini eisini! Tí síðani okkara tíðarrokning, sum onkur skemtandi argar fuglfirðingar við, og til dagin í dag, eru, um vit rokna EB/Streym uppí, nærum ein triðingur av meistaraheitunum endaði í Eysturoynni. – Og til stórt rós fyri grannarnar uttanfyri Varmakeldueiðið, so eiga teir meir enn helmingin av hesum.

Vit – bæði fuglfirðingar, eysturoyingar og allar “fótbóltsføroyar” – kunnu tosa um eina tíð áðrenn og aftaná 1979.
Tey í gáseygum “nýggju” feløgini í Eysturoynni, høvdu seinastu árini miðvíst fyrireika seg til at taka kappingina upp við meira siðvandu feløgini. Vallir vóru bygdir, venjarar settir, og dentur varð lagdur á at menna egnar leikarar.
Sum nevnt, so sást hetta aftur í landskappingini. Men skjótt sást tað eisini aftur í úttøkunum til landsliðini. Knapt helvtin av teimum, sum eru úttiknir til A-landsliðið hjá monnum frá 1988 til 2020, hava slitið sínar barnaskógvar í hesum í gáseygum “nýggju” feløgunum, íroknað B71, VB og feløgini í Vágunum.

Føroyakortið broytist! Og “fótbóltsføroyar” vuksu munandi – til umleið aldamótið!
**
Men hvussu er støðan so í dag? Hvussu sær framtíðin út? Hvørjar eru avbjóðingarnar? Og hvørjir eru møguleikarnir?
Eg havi ikki eitt einfalt svar. Og tað finst neyvan heldur!
Men rákið seinnu árini hevur verið, at tey “stóru” gerast størri. Og at nøkur av teimum “smáu” leggja saman fyri at gerast størri í strembanini eftir at megna kappingina betri!
Málið hjá teimum flestu man framvegis vera at gerast meistari. Í øðrum lagi, at náa einum medalju plássi. Sjálvsagt tí, at heiðurin ella tignin er so grundleggjandi í øllum ítróttarkappingum. Men tað er onki yvir at dylja, at tað, sum fylgir við heiðrinum, telur ikki minni – evropeisku pengarnir!!

Vit kunnu seta okkum spurningin, um hvussu verður kappingini yvir tíð millum feløg, har fyritreytirnar eru so ymiskar? Eitt nú, at eitt felag kanska hevur 4-5 ferðir so nógvar krónur at ráða yvir sum tað, tað kappast við! – Ikki vegna stødd. Kanska heldur ikki vegna betri fíggjarligt skynsemi. Men vegna evropeiskar pengar?

Og er tað fremjandi fyri kappingina, at allir potentiellir landsliðsleikarar í heimligu kappingini savnast í 3-4 feløgum? Eisini teir leikararnir, sum hava slitið sínar barna- og ungdómsskógvar í “smærru” feløgunum?
Hvussu kemur tað yvir tíð at ávirka hugin at menna ungar leikarar? Og kann tað henda, at “fótbóltsføroyar” aftur fara at tódna?

Spurningarnir eru nógvir, og svarini helst enn fleiri og fløktari. Men tað er kortini neyðugt hjá føroyskum fótbólti støðugt at meta um, at seta spurningarnar og at gera status. Eisini til 75 ára haldið hjá ÍF!

Sum av-fuglfirðingur í 30 ár kenni eg ikki gerandisdagin hjá ÍF so væl, hóast fjeppari og ein, sum fylgir rættiliga væl við hvussu gongst tí felagnum, sum liggur hjartanum næst.
Men skal eg gera ein status fyri ÍF, nú felagið rundar tey 75, so er tað mín fatan, at felagið seinnu árini hevur verið meira miðvíst og hevur lagt størri orku í barna- og ungdómsfótbóltin enn onkuntíð fyrr. Eisini á kvinnusíðuni. Hetta er sera umráðandi, og nakað vit øll eiga at fegnast um. Og nú sum fyrr, er tað eitt sera stórt aktiv fyri bygdina – fyri trivnaðin og menningina hjá teimum ungu.
Eisini sær tað út til, at besta liðið hjá monnum aftur er við at stabilisera seg. Í løtuni á einum 2. plássi! Og tað er sera flott!
Harumframt eru umstøðurnar við vøllin frálíkar – ikki minst við nýggja og snotiliga húsinum.
Og tað, at ÍF-leikarar aftur eru at síggja á U-landsliðunum, er sanniliga eitt gott tekin!
**
“Hvat minnist tú best frá fótbóltinum? “ Fekk hendan spurningin fyri tíð síðani.
Tað tók ikki langa tíð at hugsa meg um. Svarið var nøkulunda hetta:
“Sum fuglfirðingur, sum fyrrverandi leikari, venjari og ikki minst sum formaður í ÍF frá 1978-82, stendur meistaraheitið í 1979 sera klárt í minninum.
Tað er so ómetaliga nógv, sum gekk upp í eina hægri eind hetta árið. Ella kanska rættari sagt hesi árini!
Samanumtikið kunnu vit siga, at røttu persónarnir vóru á rætta staðnum til røttu tíðina. Her hugsi eg m.a. um leikarar, venjara og leiðslu. Men ikki minst hugsi eg um allar eldsálirnar, sum høvdu slóða fyri. Og um alla bygdina – einstaklingar, myndugleikar, fyritøkur og vinnulív – sum stóðu saman um felagið.
Tá upplivdi eg tað sum at leiðreglan hjá allari bygdini var hendan: “Spyr ikki um hvat (landið) ÍF kann gera fyri teg, men hvat tú kanst gera fyri (landið) ÍF.”
Her var eitt samanhald og ein vilji til at hjálpa og stuðla, sum eg unni øllum tykkum at uppliva, sum standa við endaligu ábyrgdini av felagnum!
Við slíkari undirtøku eri eg ikki bangin fyri næstu 75 árunum hjá ÍF – við ella uttan evropeiskar pengar!

At enda: tað er vert at festa seg við, at orðini, vit byrjaðu við, framvegis eru líka sonn sum fyri 75 árum síðani – tey eru at: “Besti mátin at (spáa um ella) ávirka framtíðina, er at gera sítt til at skapa hana!”

Hjartaliga, hjartaliga til lukku við stóra degnum og blíðan byr!

Røðan hjá Jóan Paula, høvuðsungdomsvenjari, á 75 ára degum hjá ÍF.

Bjartskygni myndar Ítróttarfelag Fuglafjarðar

Tað er ikki við sørt av stoltleika, at vit í dag, 25. mars 2021, kunnu staðfesta, at bjartskygni myndar Ítróttarfelag Fuglafjarðar.

Í føroyskum fótbóltshøpi er fótbóltsspælið í Fuglafirði elligamalt. Í stórthundrað ár, í 120 ár, hava fuglfirðingar spælt fótbólt, men vit mugu fram til 25. mars 1946, áðrenn felagið verður skipað, sum vit kenna tað í dag.

Hóast eiðismenn vóru fyrr til at stovna fótbóltsfelag, so vóru fuglfirðingar undangongumenn, tá ið teir tóku av avbjóðingini í landsins bestu fótbóltsdeild í 1971. 1970-árini gjørdust eisini glæstriskeiðið hjá felagnum, tá vit hugsa um mannfólkafótbólt. Í 1970 vunnu unglingar steypakappingina, sonevndu Víkingastandmyndina og í 1975 vunnu unglingar FM umframt, at dreingjaliðið stóð seg sera væl. Her mundi grundarlagið liggja undir FM heitinum í bestu deildini í 1979.

Í 1980-árunum komu kvinnurnar av álvara við. ÍF hevði tríggjar kvinnur á fyrsta føroyska landsliðnum í 1986 og 5-ár seinni, í 1991, stóðu tær eisini ovast á trónuni við einum gullheiðursmerki um hálsin.

2013 gjørdist eitt skiftisár. Menninir endaðu 2. árið á rað á 2. plássi. Nøkur ár frammanundan høvdu teir eisini staðið í steypafinaluni, tó uttan at vinna. Kvinnurnar endaðu miðskeiðis í landskappingini, men taptu steypafinaluna. Verri var tað, at kvinnurnar noyddust at leggja saman, fyrst við Víkingi og síðani B68. Menninir hava síðani vent niðri í næstbestu deildini.

Í dag eru kvinnurnar komnar aftur og hava átikið sær stóran leiklut í felagsskapinum. Bæði í starvsnevndini og í ungdómsnevndini eru tær virknar umframt, at lið er meldað til hjá 1. deild kvinnum. Menninir hava fingið eina góða byrjan í landskappingini og trívast væl saman. Vit hava fingið eitt spildurnýtt felagshús, sum limirnir hava tikið væl ímóti.

Í ungdómsdeildini kunnu vit fegnast um, at vit hava meldað lið til í øllum deildum. Vit hava leikarar rundan um øll landsliðini. Vit eru farin ígongd við fótbólt fyri børn undir skúlaaldur. Vit venja meira, vit venja longri hvørja venjing og vit venja mestsum alt árið, eisini innandura. Fremst av øllum kunnu vit tó fegnast um, at ungir fuglfirðingar eru raskir til at spæla fótbólt, ja, so raskir, at bara Víkingur í prosentstigum fær fleiri at spæla fótbólt í Føroyum. Jú, framtíðin hjá fuglfirðingum, tá talan er um fótbóltsspæl er sanniliga bjartskygd! Má ÍF vera lív lagað langt fram í tíðina! Til lukku ÍF á 75-ára degnum og takk fyri!

75 ára hátíðarhaldi á vøllinum i Fløtugerði 25 mars

🔴⚪️ ⚪️🔴
HÓSDAGIN 25. MARS frá kl. 16.30 – 18.30

75 ára hátíðarhaldi á vøllinum i Fløtugerði

SKRÁ⬇️

VÆLKOMIN – formaðurin sigur nøkur orð

Sangur við Eyðun og Mariu🎤🎼

Kaffi, køkur og kaffi🍰☕️

Sunkist og okkurt søtt til børnini🥤

Røður

Sangur við Eyðun og Mariu

Røður

Ein avdúking, kvinnufótbóltinum í bygdini at frama

Sangur

Áðrenn vit fara heim, hevur felagið eina seinastu avdúking.

ÍF 75 ár

Hósdagin 25. mars 2021 eru 75 ár síðani Fuglafjarðar Ítróttarfelag varð stovnað.
Dagurin verður hildin á vøllinum í Fløtugerði hendan hósdagin frá klokkan 16:30 – 18:30.
Á skránni eru røður, tónleikaframførslur og rundvísing í nýggja og stásiliga ÍF-húsinum. Og okkurt verður eisini til góman – bæði til tey vaksnu og til børnini.

Navnið, Fuglafjarðar Ítróttarfelag, bleiv broytt til Ítróttarfelag Fuglafjarðar í áttati-árunum. Hetta varð gjørt fyri, at betur samsvar skuldi verða við stuttstavingina ÍF, sum kortini hevði verið brúkt øll árini.

Men ítróttur, ikki minst fótbóltur, hevur sjálvsagt verið íðkaður í bygdini langt áðrenn stovningardagin hjá ÍF, 25. mars 1946. Og eitt nú vísa skjøl, at “Fuglafjarðar Bóltfelag” varð stovnað í februar í 1938. Helst hevur Annar Heimsbardagi gjørt sítt til, at bóltfelagnum ikki varð lív lagað.

Stóra takið hjá øllum, bæði áðrenn nakað felag varð stovnað, og hjá teimum sum vóru við at til stovna Fuglafjarðar Bóltfelag og seinni Ítróttarfelag Fuglafjarðar, var at fáa ein fótbóltsvøll í bygdini. Við ágrýtni, miðvísum arbeiði og góðum samstarvi millum ítróttina og myndugleikarnar í bygdini eydnaðist hetta. Og í 1956 var komið so langt við arbeiðinum, at ungdómar kundu fara frá sildatunnunum á kaiini og niðan á vøllinum í Fløtugerði at venja og spæla dystir – bæði fótbólt og handbólt.

Umstøðurnar í Fløtugerði eru aðrar í dag enn tær vóru fyri 65 árum síðani. Bert fyri at nevna okkurt: hesi árini er vøllurin vaksin munandi, graslíki er lagt á, og eitt tíðarhóskandi og snotiligt hús er tikið í brúk. Men krøvini til felagið, nevnd, leikarar, venjarar v.m. eru eisini munandi broytt og økt hesi árini.

Tað er helst ikki ov nógv sagt, at ÍF, so ella so, hevur verið ímyndin av ítróttini í bygdini. Og m.a. kappróðurin og flogbólturin eru “børn” hjá ÍF, sum myndaliga talað eru flutt út, og hava sett føtur undir egið borð. Og hóast hondbólturin ikki er sjónligur í bygdini í dag, so var hann ein týðandi ítróttargrein í felagnum heilt fram til 1966.

Men nú er so Ítróttarfelag Fuglafjarðar, ÍF, 75 ár.
Og tað fara vit at hátíðarhalda. Fyrsta løtan verður nú hósdagin 25. mars 2021 klokkan 16:30 á vøllinum í Fløtugerði.

Verið hjartaliga vælkomin – fuglfirðingar og ítróttarvinir kring landið.

Jóhann, Emil og Líggjas úttiknir til U19 landsliðið

U19 landsliðsvenjararin, Sigfríður S. Clementsen, hevur sent boð eftir 16-ára gamla Jóhann J. Højbro, 17-ára gamla Emil W. Joensen og 17-ára gamla Líggjas Heðinsson til U19 venjingarlegu í Tórshavn tann 26. og 27. mars. Hetta er ein upptakt til landsdystirnar sum vera leiktir seinni í ár, har landsliðsvenjararin sleppur at fyrireika seg saman við teimum 27 leikarunum sum eru úttiknir á hesum sinni.

Vit í ÍF gleðast um at Jóhann, Emil og Líggjas eru úttiknir og ynskja teimum bestu eydnu við venjingarleguni.

Hart arbeiði gevur úrslit og nú er ÍF umboðað við 4 leikarum á U21 og á U19, tað vísur at felagið ger nógv rætt 💪🔴⚪️